Wandelroute Landgoed Boschoord.

Landgoed Boschoord.

Afstand : ± 6.0 KM.

Routekleur : Wit

Wegen en paden : onverhard

 

Start :

Dagcamping.
Solweg/Heunderweg
zijstraat Storklaan.

Deze Wandelroute over Landgoed Boschoord was voor ons een uitdaging,
Wordt deze route op de wandelkaart die wij hadden gekocht in de vvv van Diever aangegeven als een zwart gemarkeerde route.
Blijkt bij aankomst op de Dagcamping dat de route wit is aangegeven.
Beetje verwarrend.

Maar daar bleef het niet bij. Deze wandelroute op Landgoed Boschoord wordt blijkbaar niet veel gelopen.
Het paadje was smal, en hier en daar zelfs bijna verdwenen door hoog gras.
Het is daarom ook raadzaam om deze route te lopen met goede wandelschoenen, liefst hoog model, en draag zeker een lange broek.
Dit ook in verband met de Teek, en de ziekte van Lym.

Zoals gezegd wordt de route aangegeven door middel van houten paaltjes met daarop een wit vierkant bordje met daarop een zwarte pijl.
Soms was het even goed zoeken naar deze paaltjes. En op een gegeven moment waren we dan ook fout gelopen, aangezien de route niet goed was weergegeven, of wij hadden een paaltje over het hoofd gezien.
Gelukkig gebruiken we altijd GPS op onze telefoon, en hadden we een foto gemaakt van de wandelroutekaart, zodat we al snel weer terug waren op de route.

Landgoed Boschoord.

De Maatschappij van Weldadigheid heeft een even unieke als kleurrijke historie: de bevlogen generaal Johannes van den Bosch start in 1818, geheel naar eigen inzicht, een sociaal experiment met de oprichting van een ‘proefkolonie’.
Nadat Napoleon ons land berooid heeft achtergelaten, leeft 10% van de twee miljoen inwoners van ons land onder de armoedegrens.
Een percentage dat in de steden oploopt tot zo’n 50%. De mislukte oogsten van 1816 en 1817 maken het er niet beter op.
Nog meer mensen krijgen het heel moeilijk.
Onder de welgestelden vindt van den Bosch bijna 15.000 contribuanten die samen goed zijn voor zo’n 40.000 gulden per jaar.
Daarnaast stromen nog diverse, soms zeer forse giften binnen.

Zo ontstaat er voldoende draagvlak voor de verwezenlijking van het doel: verpauperde landgenoten een nieuwe basis van bestaan bieden binnen de bescherming van de landbouwkoloniën, om vervolgens kansrijk terug te keren in de normale maatschappij.
Er wordt voorzien in werk, onderdak, onderwijs en zorg.
De kale Drentse zandgronden worden ontgonnen en volgens vaste patronen paden en lanen aangelegd.
Hieraan liggen op vaste afstand van elkaar de karakteristieke koloniewoningen, met daartussen faciliterende gebouwen die met elkaar een duidelijke hiërarchie en structuur laten zien.
De grond wordt bewerkt, bossen aangeplant en er ontstaat een uniek leefgebied op de eerst zo woeste gronden. Alhoewel de belangrijkste zorg- en ontwikkelingsfuncties van weleer zijn opgeheven, beheert dezelfde Maatschappij van Weldadigheid nog steeds de natuur- en cultuurgronden en een deel van de gebouwen in het gebied rond Frederiksoord, Wilhelminaoord en Boschoord.
Landgoed Boschoord is dan ook nog steeds in eigendom van, en in beheer van de Maatschappij van Weldadigheid.

Houtproductie

Deze wandeling gaat voor het grootste gedeelte door een houtproductie gebied.
Dit is duidelijk te zien aan de kaarsrechte dennenbomen en de even zo kaarsrechte paden.
Maar dit maakt de wandeling niet minder interessant.
Verrassend is te zien dat dit bos op verschillende ondergronden staat, gezien de begroeiing onder de hoge bomen.
Vlakken van naaldbomen met mos ondergronden, of varens, of veel lage begroeiing wisselen elkaar af.

 

De Paden.

Zoals al eerder vermeld wordt deze route niet vaak gelopen. En het pad is dan ook hier en daar smal of bijna verdwenen.
Bovendien zijn er plekken bij die erg nat zijn na een regenbui, en moet er zelfs even van het pad afgestapt worden voor een stukje alternatieve route, om niet weg te zakken op het bestaande pad.

Bovendien was een gedeelte van de route afgezet met rood-witte linten. Waarschijnlijk in verband met de eikenprocessierups. Gezien de vele eikenbomen die we verder op zagen.
De route werd omgeleid met een ander soort bordje.
Wat ons wederom een aantal meters extra opleverde op deze route.
Maar het is wel goed dat er aandacht wordt besteed aan zulke dingen.

Al met al hebben is dit bosgebied uitgegroeid tot een prachtig natuurgebied met afwisselend loof- en naaldhout, vennen, heideveldjes en weides.
Op het landgoed zijn de sporen van een bewogen geschiedenis zichtbaar.
De kenmerkende lanenstructuren van een ontginningsgebied, enkele koloniehuisjes en het Rijksschooltje herinneren aan het sociale experiment dat zich hier in de 19e eeuw heeft afgespeeld: een uniek stukje cultuurhistorie dat op weg is naar de Werelderfgoedstatus.
Onderweg is veel te genieten van vogels , vlinders, reeën en vegetatie .

Voor meer informatie over Landgoed Boschoord.